Fransa Cannes'dan Midilli'ye Seyir Defteri Yazı Dizisi-9

Leuca - (Ion Denizi) - Korfu


İtalya, Roma’dan ibaret değilmiş a dostlar ! Güneye indikçe hava ısınır ve insanları da ısıtırmış meğer... Yemekler daha tatlı, yemeklikler ayrı... Zeytin ezmeleri, kahvaltılık veya ara öğünlük ekmeğe sürülebilen çeşitli karışımlar... Ye de ye... İnsanlar çok doğal ve çok sıcak. Bir de sanırım zeytini bir biz, bir İtalyanlar ve Yunanlar yemesini biliyor... Diğerleri sadece kokteyllerde kürdana takılı bir gıdımlık şey sanıyorlar. Varsın sansınlar, zeytine yine doydum Crotone’de... Krotone güzel bir yer değil ama insanları harika, bir de pizzacısı var ki ayrı bir şey...

Leuca ise tam bir turistik yer. Topuğun hemen ucu. İtalyanın en güney-doğusu. Bir ihtişamlı deniz feneri var ki, saygı duydum. Leuca’dan gelirken ve Korfu’ya geçerken hep onu seyrettim. Çok güzel bir fenerdi, cüsseli, karakterli...Sonra çıktık İon Denizi’ne... Allahım bugünü bana lütfetmiş... Deniz harika, rüzgar benden yana ve istediğim güçte... Çok güçlü olunca korkuyorum direk kırılacak, yelken yırtılacak diye (paranoya!)... Yelkenleri açtım ve trim ettim (sanırım) ve motor stop... Derken bizimki şahlandı, 5, 6 hatta 7 knot’u gördüm... 7 knot bana göre büyük sayı... Rüzgar hiç yön değiştirmedi, Kuzeyden ve bazen biraz da kuzey-batıdan, beni istediğim yere götürdü masrafsız ve doğa dostu rüzgar... Arada yine yunuslar ziyarete geldiler, oynadılar, tekneyle yarıştılar, arada bir bana yan dönüp baktılar ve gittiler...Sonra Yunanistan’ın Ion Denizi’nin en kuzeyindeki ilk adısını görünce artık eve gelmiş gibi hissettim. Sonra adalar arasından ve Arnavutluk-Yunanistan arasındaki kanaldan Korfu’ya... Yanaştığım marina harika... Tabi kopya aldım bir bilenden... Kalenin hemen altı, küçük bir restoranı var ve yelken klubu... Üstte bir konservatuar ve canlı piyano, caz, klasik müzik çalışanların sesleri... Henüz Korfu’ya çıkmadım... Bir-iki gün burdayım..Yunusların yanı sıra, uçan balıkları da gördüm... Onlarcası teknenin yanından suyun dışına fırlıyorlar ve uçarak 500-600 m uzakta yine denize dalıyorlar. Belgesellerde gördüğümüz bu balıkların onlarcasını kendi gözlerimle gördüm ve tabi kaydededim videoya, foto da yok. Çünkü birden ortaya çıkıp, birden uzaklaşıyor ve kayboluyorlar.İnsan denizden gezince, hiç bakmadığı açılardan bakıyor şehirlere ve mekanlara... Hiç görmediği gibi görüyor. Şehire daha çok giriyor, yoldan gelmeden, denizden şehrin kucağına düşüp, ne karadan girişi, ne çıkışı biliyorsun... Direkt adapte... Ve marinalarda rastladıkların, yemek yapacağın için, pazarda, bakkalda muhabbetler... Güzelmiş güzel...Şimdi bir de Korfu’yu görüp, yine çenemi tutamayıp, yazayım... Okuyan okusun, ben ortaya koyarım... :)

27.10.2015


0 görüntüleme